^na góre
  
  
  
Get Adobe Flash player

Artykuły

Edukację matematyczną dzieci w wieku przedszkolnym należy widzieć szeroko. Musi być połączona     z kształtowaniem odporności emocjonalnej, ćwiczeniami pewnych umiejętności matematycznych oraz z intensywnym rozwojem .

            Dojrzałość szkolną do uczenia się matematyki dziecko powinno osiągnąć  jeszcze przed rozpoczęciem nauki w szkole, tylko wtedy jest możliwe uniknięcie wszelkich niepowodzeń
i trudności związanych z przyswajaniem sobie treści matematycznych.

            W wieku przedszkolnym dziecko rozwija się najintensywniej. Chłonie wiedzę,  nabywa umiejętności i rozwija swoje zainteresowania i zdolności. Tym czynnościom towarzyszą procesy myślenia, takie jak: analiza, synteza, porównywanie, uogólnianie czy wnioskowanie. Każde dziecko ma swój własny rytm i tempo rozwoju, które uwarunkowane jest czynnikami biologicznymi
i środowiskowymi. Ta różnorodność skłania do poszukiwań rozwiązań dostosowanych
do indywidualnego rozwoju dziecka. W wieku przedszkolnym kształtują się nawyki i rozwijają umiejętności przydatne w dalszym życiu każdego człowieka. Wśród tych umiejętności istotne są umiejętności matematyczne. 

                 Dzieci trzyletnie nabywają w przedszkolu umiejętność posługiwania się określeniami położenia przedmiotów w przestrzeni, kierunku (w przód, w tył, do góry, w dół),  przyswajają określenia czasu (długo-krótko), podejmują próby klasyfikowania przedmiotów  oraz gromadzą przedmioty mające wybraną wspólną cechę (wielkość, kształt, kolor, przeznaczenie), porównują liczebność zbiorów (dużo - mało, tyle samo), oraz posługują się liczebnikami: jeden i dwa .

Dzieci czteroletnie rozróżniają, porównują i nazywają położenie przedmiotów w przestrzeni, kierunek  i długość, przyswajają określenia czasu, klasyfikują przedmioty, porównują liczebność (równo, mniej, więcej), posługują się liczebnikami głównymi (jeden, dwa, trzy, cztery).

Dzieci pięcioletnie i sześcioletnie coraz dokładniej rozróżniają, porównują i nazywają położenie przedmiotów w przestrzeni w odniesieniu do siebie (na prawo, na lewo, na przeciw), kierunek (w prawo, w lewo),  długość mierzoną miarą dowolnie obraną,  nazywają dni tygodnia, miesięcy oraz pory roku, klasyfikują przedmioty , porównują dwa zbiory różnych przedmiotów przez łączenie w pary po jednym elemencie z każdego zbioru (zbiory równoliczne i nie równoliczne), liczą elementy zbioru do 10 oraz posługują się liczebnikami porządkowymi. Ostatnim etapem jest praktyczne zaznajomienie                    z dodawaniem liczb oraz działaniem odwrotnym – odejmowaniem.

W rozwijaniu kompetencji matematycznych dzieci ogromną rolę spełniają zabawy i gry dydaktyczne. Kształtują one pojęcia matematyczne, pomagają dzieciom w zdobywaniu doświadczeń    w zakresie działań matematycznych, ćwiczą technikę rachunkową, umożliwiają zrozumienie trudnych pojęć matematycznych, pozwalają na samodzielne wyciąganie wniosków z przeżywanych sytuacji.

W edukacji matematycznej przedszkolaków najważniejsze są osobiste doświadczenia dziecka. Stanowią one budulec, z którego dziecko tworzy pojęcia i umiejętności. Jeżeli dorosły chce się zajmować dziecięcą matematyką, powinien wiedzieć jak organizować zajęcia dla dzieci. Muszą one być wypełnione zabawami, ciekawymi zadaniami i grami. Trzeba także rozmawiać z dzieckiem, gdyż sprzyja to rozwojowi jego myślenia. Edukacja matematyczna obejmuje następujące kręgi tematyczne:

1. Orientacja przestrzenna, czyli kształtowanie umiejętności, które pozwolą dziecku dobrze orientować się w przestrzeni i swobodnie rozmawiać o tym, co się wokół niego znajduje. Umiejętności te przydadzą się w szkole na lekcjach matematyki i środowiska społeczno-przyrodniczego.

2. Rytmy traktowane jako sposób rozwijania umiejętności skupiania uwagi na prawidłowościach
i korzystania z nich w różnych sytuacjach. Jest to ważne przy nabywaniu umiejętności liczenia oraz dla zrozumienia sensu mierzenia.

3. Kształtowanie umiejętności liczenia, a także dodawania i odejmowania obejmuje proces począwszy od liczenia konkretnych przedmiotów, przez liczenie na palcach aż do rachowania
w pamięci.

4. Wspomaganie rozwoju operacyjnego rozumowania. Celem jest tu dobre przygotowanie dziecka do zrozumienia pojęcia liczby naturalnej, które jest przecież kształtowane na lekcjach matematyki
w klasie pierwszej.

5. Rozwijanie umiejętności mierzenia długości w zakresie dostępnym pięcio i sześciolatkom. Będzie to potrzebne w szkole, a także w życiu codziennym.

6. Klasyfikacja, czyli wspomaganie rozwoju czynności umysłowych potrzebnych dzieciom
do tworzenia pojęć. Jest to dobre wprowadzanie dzieci do zadań o zbiorach i ich elementach.

7. Układanie i rozwiązywanie zadań arytmetycznych  jest dalszym doskonaleniem umiejętności rachunkowych dzieci i stanowi przygotowanie ich do tego, co będą robiły na lekcjach matematyki
w szkole.

8. Zapoznanie dzieci z wagą i sensem ważenia. Obejmuje także kształtowanie ważnych czynności umysłowych potrzebnych dzieciom do rozwiązywania zadań.

9. Mierzenie płynów to ćwiczenia, które pomogą dzieciom zrozumieć, że np. wody jest tyle samo, chociaż po przelaniu wydaje się jej więcej lub mniej. Doświadczenia te ułatwią dziecku zrozumieć sens mierzenia i rozwiązywanie zadań.

10. Intuicje geometryczne, czyli kształtowanie pojęć geometrycznych w umysłach pięcio
i sześciolatków.

11. Konstruowanie gier przez dzieci hartuje odporność emocjonalną i rozwija zdolności do wysiłku umysłowego. Jest to także dalsze ćwiczenie umiejętności rachunkowych dzieci.

12. Zapisywanie czynności matematycznych zgodnie z możliwościami pięcio i  sześciolatków stanowi bezpośrednie przygotowanie dzieci do tego, co będą robiły na lekcjach matematyki w szkole.       Nauce matematyki i nie tylko w szkole będą dzieciom towarzyszyć emocje. Przedszkole jest dla dziecka nowym środowiskiem, w którym zwykle po raz pierwszy znajduje się samo w grupie rówieśników o podobnych potrzebach. Zdarza się, że rodzi to frustracje; trzeba poczekać na swoją kolej, podzielić się zabawkami. Dzieci wdrażają się do zachowań akceptowanych społecznie, co może nie być początkowo proste.

Trzylatek jest chwiejny emocjonalnie. W jednej chwili może przechodzić z płaczu
do śmiechu lub odwrotnie. Jest wrażliwy na zmiany w otoczeniu. Może bać się nowych sytuacji, niektórych osób, zwierząt; unikać określonych dźwięków.

Czterolatek jest bardziej samodzielny, lecz nadal impulsywny. Może nawiązywać pierwsze przyjaźnie, szuka towarzystwa rówieśników, jest do nich życzliwie usposobiony, chociaż zdarzają się kłótnie.

            Pięciolatek  i sześciolatek zaczyna już przewidywać skutki swoich działań, także w sferze emocjonalnej; zaczynają kształtować się uczucia wyższe, dziecko ma swoich ulubionych kolegów, okazuje uczucia. Dziecko przeżywa nie tylko to, co dzieje się w danej chwili, może myśleć
o przyszłości.

Na co zwracać uwagę?

* Pracujmy nad sposobami wyrażania emocji. Wraz z dorastaniem, sposób okazywania emocji powinien być mniej gwałtowny. Jeżeli wybuchy złości, agresja u pięciolatka jest taka, jak była
u trzylatka, a może większa, należy zastanowić się nad przyczyną. Pokazujmy różne sposoby radzenia sobie ze stresem. Nie zapominajmy, że odporność emocjonalną należy kształtować. Ulegając dziecku, naginając obowiązujące zasady do zachcianek dziecka, nie pomagamy mu w dorastaniu.

* Rozmawiajmy o uczuciach, przedstawiajmy dzieciom pozytywnych bohaterów literackich, zachęcajmy do nazywania własnych emocji, ale zwracajmy też uwagę na emocje innych związane
z własnym zachowaniem. Dobrze jest odwoływać się do przeżyć dziecka –np. Czy byłoby ci miło, gdyby Małgosia powiedziała tak do ciebie?

 * Wprowadzajmy normy i zasady, przestrzegajmy ich. Stwarzajmy sytuacje społeczne,
w których dziecko może zrobić coś dla innych.

* Grajmy z dziećmi w gry planszowe, można dziecku pozwolić wymyślać własne reguły,
ale konsekwentnie wszyscy gracze muszą ich przestrzegać.

* Starajmy się, aby dziecko mogło zakończyć rozpoczętą pracę. Sprzyja to kształtowaniu poczucia obowiązku, co przyda się w szkole.

opracowała:                

Izabela Orzechowska 

 

 

 

 

29 września  Dzień Głośnego Czytania

Drodzy Rodzice!

Pragniemy zachęcić Państwa do udziału w akcji "Cała Polska czyta dzieciom" i głośnego czytania swoim pociechom. Od Was w największym stopniu zależy pomyślna przyszłość Waszego dziecka. Jeśli chcecie, by Wasze dziecko było mądre i odnosiło sukcesy w szkole oraz w życiu... CODZIENNIE CZYTAJCIE MU GŁOŚNO PRZEZ 20 MINUT!

Głośne czytanie jest proste, bezpłatne i dzieci je uwielbiają! Spróbujmy poświęcić trochę czasu naszym pociechom i książce. Bądźmy z nimi, poznawajmy je i razem odkrywajmy piękno literatury.

CZYTANIE POWINNO SIĘ DZIECKU ZAWSZE KOJARZYĆ Z RADOŚCIĄ I PRZYJEMNOŚCIĄ, NIGDY Z PRZYMUSEM, KARĄ CZY NUDĄ.

Do czytania dziecku wybieraj odpowiednie książki:
- ciekawe dla dziecka;
- napisane lub tłumaczone poprawną i ładną polszczyzną;
- uczące racjonalnego myślenia;

- niosące przesłanie szacunku wobec dziecka, ludzi, zwierząt, prawa;
- promujące pozytywne wzorce postępowania;

 

- dostosowane do wrażliwości dziecka - nie wzbudzające lęków;
- budujące pozytywny stosunek do świata i wiarę w siebie.

NIKT NIE RODZI SIĘ CZYTELNIKIEM, CZYTELNIKA TRZEBA WYCHOWAĆ.

- wprowadź rytuał głośnego czytania dziecku 20 minut dziennie;
- jeśli dziecko o to prosi - wielokrotnie czytaj tę samą książkę lub wiersz;
- pozwalaj na pytania, rozmowy, powrót do poprzedniej strony;
- unikaj podziałów na książki dla chłopców i dla dziewcząt;
- sam bądź przykładem - dzieci powinny widzieć dorosłych zagłębionych we własnych lekturach.

Badania naukowe potwierdzają, że głośne czytanie dziecku:
- buduje mocną więź między dorosłym i dzieckiem;
- zapewnia emocjonalny rozwój dziecka;
- rozwija język, pamięć i wyobraźnię;
- uczy myślenia, poprawia koncentrację;
- wzmacnia poczucie własnej wartości
- ułatwia naukę, pomaga odnieść sukces w szkole;

-uczy wartości moralnych, pomaga w wychowaniu;
- kształtuje nawyk czytania i zdobywania wiedzy na całe życie

 

Kleszcze – pora na szczepienie i profilaktykę

Ponieważ kleszcze przenoszą poważne choroby, warto zrobić wszystko, by uniknąć ukąszenia, a jeśli często bywamy w lesie - rozważyć przyjęcie szczepienia. Wiosna tuż-tuż. Niebawem ruszymy z dziećmi na dłuższe spacery - nie tylko do pobliskiego parku, ale również do lasu i na łąkę. A tam, niestety, wśród budzącej się do życia przyrody możemy natknąć się na kleszcze,

o tej porze roku najbardziej agresywne, bo wygłodniałe po zimie. Najczęściej przebywają

w wysokiej trawie, ale potrafią wspiąć się na krzewy i drzewa i tam czyhać na potencjalnego żywiciela, którym jest też człowiek. Kleszcz potrafi wgryźć się w każdą część ciała, najchętniej wybiera delikatne fragmenty za uszami, w pachwinach, pępku i na głowie. Ugryzienie łatwo przeoczyć, bo w ślinie kleszcza znajduje się substancja znieczulająca. Ale nie tylko - są w niej często wirusy i bakterie wywołujące poważne choroby: zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu oraz boreliozę.

 

ODKLESZCZOWE ZAPALENIE OPON

Nie każde ugryzienie kleszcza kończy się chorobą. Nie wszystkie bowiem są nosicielami groźnych dla człowieka schorzeń. Niestety jednak kleszcze pospolite, których w Polsce jest najwięcej, często roznoszą choroby. Jeśli zatem po 7-14 dniach od ugryzienia kleszcza u dorosłego lub dziecka pojawia się gorączka, której towarzyszą typowe dla grypy objawy: dreszcze, ból mięśni, możemy podejrzewać, że ten był nosicielem choroby. Jeżeli mamy do czynienia z wirusem powodującym zapalenie opon rdzeniowo-mózgowych, choroba może się zatrzymać na tym etapie (łatwo pomylić ją ze zwykłą grypą) - do zapalenia opon i mózgu nie dochodzi.
Wtedy tylko specjalistyczne badania mogą pokazać, że człowiek był zakażony. U niektórych jednak może dojść do drugiego etapu, który przebiega znacznie bardziej burzliwie. Chory gorączkuje, wymiotuje, boli go głowa, ma nudności. Może tracić przytomność, mieć problem z przygięciem brody do klatki piersiowej (co spowodowane jest sztywnością karku). Chory musi leżeć w szpitalu, a leczenie polega na łagodzeniu objawów i trwa od dwóch do trzech tygodni.

SZCZEPIENIA OCHRONNE
Na szczęście na tę postać choroby odkleszczowej jest szczepionka. Można ją podać także dzieciom, które ukończyły 2. rok życia (przed kupieniem preparatu trzeba spytać w aptece, czy producent dopuszcza podanie jej tak małemu dziecku). Wśród dostępnych na rynku szczepionek pojawiły się już wersje przeznaczone specjalnie dla kilkulatków. Pełną i długotrwałą ochronę uzyskuje się po podaniu trzech dawek. Najlepszy rezultat osiąga się, podając je w kilkumiesięcznych odstępach. Pierwszą dobrze jest przyjąć zimą lub wczesną wiosną, następną po miesiącu-trzech (to da zabezpieczenie mniej więcej na rok), a ostatnią po 9-12 miesiącach (co zapewni ochronę na kolejne trzy lata). Można też pójść odrobinę na skróty i przyjąć dwie pierwsze dawki w odstępie dwóch tygodni. Jak wykazały badania, już po dwóch tygodniach od przyjęcia drugiej dawki 93 proc. osób zaszczepionych osiąga taki poziom ochronny przeciwciał, które zabezpieczają na rok.

O szczepieniu powinni pomyśleć przede wszystkim ci, którzy mieszkają lub wybierają się na wakacje tam, gdzie występują duże skupiska kleszczy. W Polsce są to: Podlasie, Mazury, Białowieża, Suwalszczyzna i Dolny Śląsk. Podróżując po Europie, natkniemy się na nie w krajach sąsiadujących z naszym na wschód i południe, a zwłaszcza w Austrii (tam szczepienia są obowiązkowe).

(Miesięcznik Dziecko – tekst Ewa Sawicka, konsultacja dr hab. Piotr Albrecht)

                                                                                                Opracowanie: Renata Sulska

 

 

„Złota lista” pomysłów

Fundacja „ABC XXI – Cała Polska Czyta Dzieciom”
opracowała kryteria wyboru książek oraz „Złotą Listę”
najbardziej polecanych tytułów do głośnego czytania dzieciom.


Wiek 0-4 lata:
Marta Bogdanowicz (opracowanie) - Rymowanki - przytulanki
Paulette Bourgeois, Brenda Clark - seria o Franklinie
Jan Brzechwa - Wiersze i bajki
Gilbert Delahaye - seria o Martynce
Barbara Gawryluk - Dżok, legenda o psiej wierności
Dimiter Inkiow - Ja i moja siostra Klara
Czesław Janczarski - Miś Uszatek
Janosch - Ach, jak cudowna jest Panama; Ja ciebie wyleczę, powiedział Miś
Astrid Lindgren - Lotta z ulicy Awanturników
Sam McBratney - Nawet nie wiesz, jak bardzo Cię kocham
Nele Most, Annet Rudolph - Wszystko moje; Co wolno, a czego nie wolno
Beata Ostrowicka - Lulaki, pan Czekoladka i przedszkole; Ale ja tak chcę
Joanna Papuzińska - Śpiące wierszyki
Renat Piątkowska - Opowiadania z piaskownicy
Julian Tuwim - Wiersze dla dzieci
Wojciech Widłak - seria o panu Kuleczce
Agata Widzowska-Pasiak - Dreptak i pępek świata


Wiek 4-6 lat:
Florence and Richard Atwater - Pan Popper i jego pingwiny
Hans Christian Andersen - Baśnie
Wanda Chotomska - Wiersze, Pięciopsiaczki
Carlo Collodi - Pinokio
Waclaw Čtvrtek - O gajowym Chrobotku; Bajki z mchu i paproci
Astrid Lindgren - seria o Pipi Pończoszance, Emil ze Smalandii
Hugh Lofting - seria o Doktorze Dolittle
Kornel Makuszyński - Przygody Koziołka Matołka
Małgorzata Musierowicz - Znajomi z zerówki
Alan A. Milne - Kubuś Puchatek, Chatka Puchatka
Renata Piątkowska - Na wszystko jest sposób; Nie ma nudnych dni
Barbara Stępniak-Wilk - Tulisia
Małgorzata Strzałkowska - Leśne głupki; Wierszyki łamiące języki
Danuta Wawiłow - Wiersze


Kryteria wyboru oraz Złota i Uzupełniająca Lista książek polecanych dostępne są na stronie www.calapolskaczytadzieciom.pl.

„Złota Lista” nie jest ustanowiona raz na zawsze. Umieszczone na niej tytuły książek pobudzają do refleksji lub śmiechu, doskonalą język, rozwijają wyobraźnię, przynoszą dobre wzorce zachowań - życzliwości, uczciwości, mądrości, odwagi. Mamy nadzieję, że „Złota Lista” książek będzie dla Państwa pomocą przy doborze lektur do czytania dzieciom.

 

 

Copyright © 2017. Przedszkole Publiczne w Kowalewie Pomorskim Rights Reserved.