^na góre
  
  
  
Get Adobe Flash player

Artykuły

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edukację matematyczną dzieci w wieku przedszkolnym należy widzieć szeroko. Musi być połączona     z kształtowaniem odporności emocjonalnej, ćwiczeniami pewnych umiejętności matematycznych oraz z intensywnym rozwojem .

            Dojrzałość szkolną do uczenia się matematyki dziecko powinno osiągnąć  jeszcze przed rozpoczęciem nauki w szkole, tylko wtedy jest możliwe uniknięcie wszelkich niepowodzeń
i trudności związanych z przyswajaniem sobie treści matematycznych.

            W wieku przedszkolnym dziecko rozwija się najintensywniej. Chłonie wiedzę,  nabywa umiejętności i rozwija swoje zainteresowania i zdolności. Tym czynnościom towarzyszą procesy myślenia, takie jak: analiza, synteza, porównywanie, uogólnianie czy wnioskowanie. Każde dziecko ma swój własny rytm i tempo rozwoju, które uwarunkowane jest czynnikami biologicznymi
i środowiskowymi. Ta różnorodność skłania do poszukiwań rozwiązań dostosowanych
do indywidualnego rozwoju dziecka. W wieku przedszkolnym kształtują się nawyki i rozwijają umiejętności przydatne w dalszym życiu każdego człowieka. Wśród tych umiejętności istotne są umiejętności matematyczne. 

                 Dzieci trzyletnie nabywają w przedszkolu umiejętność posługiwania się określeniami położenia przedmiotów w przestrzeni, kierunku (w przód, w tył, do góry, w dół),  przyswajają określenia czasu (długo-krótko), podejmują próby klasyfikowania przedmiotów  oraz gromadzą przedmioty mające wybraną wspólną cechę (wielkość, kształt, kolor, przeznaczenie), porównują liczebność zbiorów (dużo - mało, tyle samo), oraz posługują się liczebnikami: jeden i dwa .

Dzieci czteroletnie rozróżniają, porównują i nazywają położenie przedmiotów w przestrzeni, kierunek  i długość, przyswajają określenia czasu, klasyfikują przedmioty, porównują liczebność (równo, mniej, więcej), posługują się liczebnikami głównymi (jeden, dwa, trzy, cztery).

Dzieci pięcioletnie i sześcioletnie coraz dokładniej rozróżniają, porównują i nazywają położenie przedmiotów w przestrzeni w odniesieniu do siebie (na prawo, na lewo, na przeciw), kierunek (w prawo, w lewo),  długość mierzoną miarą dowolnie obraną,  nazywają dni tygodnia, miesięcy oraz pory roku, klasyfikują przedmioty , porównują dwa zbiory różnych przedmiotów przez łączenie w pary po jednym elemencie z każdego zbioru (zbiory równoliczne i nie równoliczne), liczą elementy zbioru do 10 oraz posługują się liczebnikami porządkowymi. Ostatnim etapem jest praktyczne zaznajomienie                    z dodawaniem liczb oraz działaniem odwrotnym – odejmowaniem.

W rozwijaniu kompetencji matematycznych dzieci ogromną rolę spełniają zabawy i gry dydaktyczne. Kształtują one pojęcia matematyczne, pomagają dzieciom w zdobywaniu doświadczeń    w zakresie działań matematycznych, ćwiczą technikę rachunkową, umożliwiają zrozumienie trudnych pojęć matematycznych, pozwalają na samodzielne wyciąganie wniosków z przeżywanych sytuacji.

W edukacji matematycznej przedszkolaków najważniejsze są osobiste doświadczenia dziecka. Stanowią one budulec, z którego dziecko tworzy pojęcia i umiejętności. Jeżeli dorosły chce się zajmować dziecięcą matematyką, powinien wiedzieć jak organizować zajęcia dla dzieci. Muszą one być wypełnione zabawami, ciekawymi zadaniami i grami. Trzeba także rozmawiać z dzieckiem, gdyż sprzyja to rozwojowi jego myślenia. Edukacja matematyczna obejmuje następujące kręgi tematyczne:

1. Orientacja przestrzenna, czyli kształtowanie umiejętności, które pozwolą dziecku dobrze orientować się w przestrzeni i swobodnie rozmawiać o tym, co się wokół niego znajduje. Umiejętności te przydadzą się w szkole na lekcjach matematyki i środowiska społeczno-przyrodniczego.

2. Rytmy traktowane jako sposób rozwijania umiejętności skupiania uwagi na prawidłowościach
i korzystania z nich w różnych sytuacjach. Jest to ważne przy nabywaniu umiejętności liczenia oraz dla zrozumienia sensu mierzenia.

3. Kształtowanie umiejętności liczenia, a także dodawania i odejmowania obejmuje proces począwszy od liczenia konkretnych przedmiotów, przez liczenie na palcach aż do rachowania
w pamięci.

4. Wspomaganie rozwoju operacyjnego rozumowania. Celem jest tu dobre przygotowanie dziecka do zrozumienia pojęcia liczby naturalnej, które jest przecież kształtowane na lekcjach matematyki
w klasie pierwszej.

5. Rozwijanie umiejętności mierzenia długości w zakresie dostępnym pięcio i sześciolatkom. Będzie to potrzebne w szkole, a także w życiu codziennym.

6. Klasyfikacja, czyli wspomaganie rozwoju czynności umysłowych potrzebnych dzieciom
do tworzenia pojęć. Jest to dobre wprowadzanie dzieci do zadań o zbiorach i ich elementach.

7. Układanie i rozwiązywanie zadań arytmetycznych  jest dalszym doskonaleniem umiejętności rachunkowych dzieci i stanowi przygotowanie ich do tego, co będą robiły na lekcjach matematyki
w szkole.

8. Zapoznanie dzieci z wagą i sensem ważenia. Obejmuje także kształtowanie ważnych czynności umysłowych potrzebnych dzieciom do rozwiązywania zadań.

9. Mierzenie płynów to ćwiczenia, które pomogą dzieciom zrozumieć, że np. wody jest tyle samo, chociaż po przelaniu wydaje się jej więcej lub mniej. Doświadczenia te ułatwią dziecku zrozumieć sens mierzenia i rozwiązywanie zadań.

10. Intuicje geometryczne, czyli kształtowanie pojęć geometrycznych w umysłach pięcio
i sześciolatków.

11. Konstruowanie gier przez dzieci hartuje odporność emocjonalną i rozwija zdolności do wysiłku umysłowego. Jest to także dalsze ćwiczenie umiejętności rachunkowych dzieci.

12. Zapisywanie czynności matematycznych zgodnie z możliwościami pięcio i  sześciolatków stanowi bezpośrednie przygotowanie dzieci do tego, co będą robiły na lekcjach matematyki w szkole.       Nauce matematyki i nie tylko w szkole będą dzieciom towarzyszyć emocje. Przedszkole jest dla dziecka nowym środowiskiem, w którym zwykle po raz pierwszy znajduje się samo w grupie rówieśników o podobnych potrzebach. Zdarza się, że rodzi to frustracje; trzeba poczekać na swoją kolej, podzielić się zabawkami. Dzieci wdrażają się do zachowań akceptowanych społecznie, co może nie być początkowo proste.

Trzylatek jest chwiejny emocjonalnie. W jednej chwili może przechodzić z płaczu
do śmiechu lub odwrotnie. Jest wrażliwy na zmiany w otoczeniu. Może bać się nowych sytuacji, niektórych osób, zwierząt; unikać określonych dźwięków.

Czterolatek jest bardziej samodzielny, lecz nadal impulsywny. Może nawiązywać pierwsze przyjaźnie, szuka towarzystwa rówieśników, jest do nich życzliwie usposobiony, chociaż zdarzają się kłótnie.

            Pięciolatek  i sześciolatek zaczyna już przewidywać skutki swoich działań, także w sferze emocjonalnej; zaczynają kształtować się uczucia wyższe, dziecko ma swoich ulubionych kolegów, okazuje uczucia. Dziecko przeżywa nie tylko to, co dzieje się w danej chwili, może myśleć
o przyszłości.

Na co zwracać uwagę?

* Pracujmy nad sposobami wyrażania emocji. Wraz z dorastaniem, sposób okazywania emocji powinien być mniej gwałtowny. Jeżeli wybuchy złości, agresja u pięciolatka jest taka, jak była
u trzylatka, a może większa, należy zastanowić się nad przyczyną. Pokazujmy różne sposoby radzenia sobie ze stresem. Nie zapominajmy, że odporność emocjonalną należy kształtować. Ulegając dziecku, naginając obowiązujące zasady do zachcianek dziecka, nie pomagamy mu w dorastaniu.

* Rozmawiajmy o uczuciach, przedstawiajmy dzieciom pozytywnych bohaterów literackich, zachęcajmy do nazywania własnych emocji, ale zwracajmy też uwagę na emocje innych związane
z własnym zachowaniem. Dobrze jest odwoływać się do przeżyć dziecka –np. Czy byłoby ci miło, gdyby Małgosia powiedziała tak do ciebie?

 * Wprowadzajmy normy i zasady, przestrzegajmy ich. Stwarzajmy sytuacje społeczne,
w których dziecko może zrobić coś dla innych.

* Grajmy z dziećmi w gry planszowe, można dziecku pozwolić wymyślać własne reguły,
ale konsekwentnie wszyscy gracze muszą ich przestrzegać.

* Starajmy się, aby dziecko mogło zakończyć rozpoczętą pracę. Sprzyja to kształtowaniu poczucia obowiązku, co przyda się w szkole.

opracowała:                

Izabela Orzechowska 

 

 

 

 

29 września  Dzień Głośnego Czytania

Drodzy Rodzice!

Pragniemy zachęcić Państwa do udziału w akcji "Cała Polska czyta dzieciom" i głośnego czytania swoim pociechom. Od Was w największym stopniu zależy pomyślna przyszłość Waszego dziecka. Jeśli chcecie, by Wasze dziecko było mądre i odnosiło sukcesy w szkole oraz w życiu... CODZIENNIE CZYTAJCIE MU GŁOŚNO PRZEZ 20 MINUT!

Głośne czytanie jest proste, bezpłatne i dzieci je uwielbiają! Spróbujmy poświęcić trochę czasu naszym pociechom i książce. Bądźmy z nimi, poznawajmy je i razem odkrywajmy piękno literatury.

CZYTANIE POWINNO SIĘ DZIECKU ZAWSZE KOJARZYĆ Z RADOŚCIĄ I PRZYJEMNOŚCIĄ, NIGDY Z PRZYMUSEM, KARĄ CZY NUDĄ.

Do czytania dziecku wybieraj odpowiednie książki:
- ciekawe dla dziecka;
- napisane lub tłumaczone poprawną i ładną polszczyzną;
- uczące racjonalnego myślenia;

- niosące przesłanie szacunku wobec dziecka, ludzi, zwierząt, prawa;
- promujące pozytywne wzorce postępowania;

 

- dostosowane do wrażliwości dziecka - nie wzbudzające lęków;
- budujące pozytywny stosunek do świata i wiarę w siebie.

NIKT NIE RODZI SIĘ CZYTELNIKIEM, CZYTELNIKA TRZEBA WYCHOWAĆ.

- wprowadź rytuał głośnego czytania dziecku 20 minut dziennie;
- jeśli dziecko o to prosi - wielokrotnie czytaj tę samą książkę lub wiersz;
- pozwalaj na pytania, rozmowy, powrót do poprzedniej strony;
- unikaj podziałów na książki dla chłopców i dla dziewcząt;
- sam bądź przykładem - dzieci powinny widzieć dorosłych zagłębionych we własnych lekturach.

Badania naukowe potwierdzają, że głośne czytanie dziecku:
- buduje mocną więź między dorosłym i dzieckiem;
- zapewnia emocjonalny rozwój dziecka;
- rozwija język, pamięć i wyobraźnię;
- uczy myślenia, poprawia koncentrację;
- wzmacnia poczucie własnej wartości
- ułatwia naukę, pomaga odnieść sukces w szkole;