^na góre
  
  
  
Get Adobe Flash player

KĄCIK LOGOPEDYCZNY "Fabryka języka"

fabryka języka

„Mowa nie jest umiejętnością wrodzoną, dziecko przyswaja sobie ją od

najbliższego otoczenia drogą naśladownictwa”.

ania11.jpg

 

 

Metryczka do pobrania <pobierz>

 

 

Drodzy Rodzice!!!

Witam Was bardzo serdecznie w nowym roku szkolnym 2020/2021. Liczę na udaną współpracę, która z pewnością zaowocuje piękną wymową Waszych pociech...

W naszym kąciku logopedycznym – „Fabryka języka” znajdziecie rady oraz propozycje ćwiczeń i zabaw usprawniających, wspomagających wymowę, które możecie wykonywać z dzieckiem w domu, jak również inne ciekawostki z dziedziny logopedii.

Pozdrawiam

mgr Anna Chmielewicz- Krzyżanowska – logopeda

ania222.jpg

We wrześniu w naszym przedszkolu przeprowadzane są przesiewowe badania mowy wśród wszystkich dzieci uczęszczających do placówki. Na podstawie przesiewowego badania mowy wyłonione są dzieci, które objęte są opieką logopedyczną. Czas trwania zajęć logopedycznych wynosi ok. 45 min. i jest on uzależniony od możliwości i potrzeb dziecka. Misją każdego logopedy jest prowadzenie ćwiczeń w taki sposób, aby dziecko chętnie z nim współpracowało, a terapia przynosiła jak najlepsze efekty. W przypadku dzieci w wieku przedszkolnym ćwiczenia przybierają formę zabawy, są dostosowane do zainteresowań i możliwości konkretnego dziecka.

ania333.jpg

Jak skutecznie wspomagać rozwój mowy dziecka:

 W procesie kształtowania się mowy ogromną rolę odgrywają rodzice. Są pierwszym i najważniejszym wzorem, który dziecko będzie próbowało naśladować. Kilka rad w jaki sposób skutecznie wspomagać rozwój swoich dzieci: Do dziecka mówimy już od pierwszych dni jego życia, stosując tzw. kąpiel słowną. Wykorzystujemy do tego codzienną aktywność. Komentujmy możliwie często to, co sami robimy i co robi dziecko. Mówmy do naszego dziecka wyraźnie i powoli, by wszystkie wypowiadane przez nas słowa były czytelne. Zadbajmy o to, aby dziecko prawidłowo nauczyło się żuć (żucie powinno odbywać się ruchami okrężnymi), odgryzać (prawidłowe odgryzanie możliwe jest po wyrżnięciu siekaczy - powinno być przednie tj. dziecko powinno odgryzać pokarm przodem), oddychać (w czasie spoczynku nosem, podczas mówienia ustami).
Czytajmy i opowiadajmy dziecku bajki, wierszyki. Śpiewajmy dziecku piosenki, kołysanki.
Wspólnie nazywajmy przedmioty z najbliższego otoczenia (tłumaczymy do czego służą, jak są zbudowane). Wspólnie z dzieckiem bawmy się w zabawy dźwiękonaśladowcze, zabawy językowe, zabawy paluszkowe. Słuchajmy tego, co do nas mówi dziecko. Nie wyręczajmy dziecka w mówieniu, niech spróbuje nam przekazać swoje potrzeby słowami. Bądźmy cierpliwi - nie przerywajmy dziecku, pozwólmy dokończyć wypowiedź.
Zachęcajmy dziecko do mówienia – stawiając dziecku pytania. Sami odpowiadajmy na pytania dziecka cierpliwie i wyczerpująco.


Czego nie powinnyśmy robić?

Przede wszystkim nie dostarczajmy dziecku nieprawidłowego wzorca wymowy – unikajmy zdrobnień, spieszczeń. Unikajmy podawania dziecku także smoczka. Jeśli już się na to zdecydujemy wybierzmy taki, który dostosowany będzie rozmiarem do wieku dziecka. Nie poprawiajmy „stale” wymowy dziecka, prosząc by powtórzyło „lepiej”. Nie krytykujmy mowy dziecka w jego obecności, ani w obecności innych osób. Nie porównujmy go z rówieśnikami. Chwalmy dziecko za każdą aktywność słowną.

ania44.jpg

Charakterystyka właściwości mowy dziecka w wieku przedszkolnym

Wielokrotnie powtarzane przez rodziców nazwy przedmiotów, znajdujących się w otoczeniu dziecka, zostawiają słuchowe ślady w jego mózgu. Dziecko usłyszawszy potem daną nazwę – potrafi sobie wyobrazić przedmiot, do którego ona się odnosi, czyli potrafi zrozumieć znaczenie wyrazu, a z czasem potrafi również nazwać przedmiot. Rozwój mowy postępuje równolegle z rozwojem motoryki narządów artykulacyjnych. Mowa wytwarza się dzięki skoordynowanej aktywności muskulatury języka, warg, gardła itp. Do rozwoju i koordynacji poszczególnych części aparatu artykulacyjnego potrzebny  jest czas i aktywne ćwiczenia.

Rozwój mowy dziecka trwa kilka lat i w jego przebiegu wyodrębniają się pewne okresy, których czas trwania u dziecka normalnie rozwijającego się można  w przybliżeniu określić w sposób następujący:

  • okres melodii (0 – 1 r. ż.),
  • okres wyrazu (1 – 2 r. ż.),
  • okres zdania (2 – 3 r. ż.),
  • okres swoistej mowy dziecięcej (3 – 7 r. ż.).

Okres zdania (od 2 do 3 roku życia)

Dziecko zaczyna rozumieć mowę rodziców, dotyczącą członków rodziny, interesujących je przedmiotów lub aktualnych wydarzeń. Pierwsze zdania są dwuwyrazowe  i wyłącznie twierdzące. Dosyć szybko pojawiają się proste zdania pytające i rozkazujące. Z części mowy najczęściej używane są rzeczowniki, będące nazwami konkretnych  przedmiotów, występujących w otoczeniu dziecka, np. pokarmów, napojów, zwierząt, części ciała, części ubrania. Czasowniki oznaczające czynności fizjologiczne, ruch, pozycje, używane są początkowo w formie bezokolicznika, ale wkrótce pojawiają się w czasie teraźniejszym, przeszłym i przyszłym, aczkolwiek nie zawsze poprawnie. Mowa dziecka staje się zrozumiała i to nie tylko dla osób z najbliższego otoczenia. Najwięcej nowych słów dziecko przyswaja sobie w 2-3 roku życia. Okres ten jest przełomowy w rozwoju mowy, gdyż dziecko przyswaja sobie wtedy podstawy systemu leksykalnego i morfologicznego języka, jakim mówi jego otoczenie, a dalsze lata przynoszą jego doskonalenie. W tym okresie dziecko powinno już wypowiadać głoski: p, b, m, f, w, k, g, ch, t, d, n, l, ś, ź, ć, dź, ń oraz zmiękczone : pi, bi, mi, ki, gi. Pod koniec tego okresu mogą pojawiać się już głoski : s, z, c, dz a nawet : sz, ż, cz, dż. Wymienione głoski nie zawsze są pełnowartościowe, a czasem bywają zastępowane innymi łatwiejszymi głoskami, wskutek małej sprawności narządów artykulacyjnych.

ania55.jpg

Okres swoistej mowy dziecięcej (od 3 do 7 roku życia)

Dziecko 3-letnie potrafi porozumieć się z otoczeniem, mowa jego jest już w pewnym stopniu ukształtowana. Nie znaczy to jednak, że jest pozbawiona błędów, i że jej rozwój nie odbywa się w dalszym ciągu. Dziecko zaczyna odróżniać dźwięki s, z, c, dz od ich miękkich odpowiedników. Pod koniec czwartego roku życia pojawia się głoska r, wcześniej dziecko pomijało ją lub zastępowało inną. Około 4-5 roku życia pojawiają się głoski sz, ż, cz, dż, choć mogą być jeszcze wymawiane jak s, z, c, dz. Mowa dziecka daleka jest od doskonałości. Wyrazy są poskracane, głoski poprzestawiane, grupy spółgłoskowe – uproszczone. Występują zlepki wyrazów i nowotwory językowe.

Tak więc dziecko 3-letnie powinno już wymawiać wszystkie samogłoski, tak ustne, jak                        i nosowe: a, o, e, u, i, y, ą, ę, chociaż w mowie jego mogą występować odstępstwa, np. zamiana samogłosek: a=o, e=a, i=y. Jest to związane z nie wykształconą sprawnością narządów artykulacyjnych. Powinny występować również spółgłoski twarde i zmiękczone: m, mi, b, bi, p, pi, f, fi, w, wi, ś, ć, ź, dź, ń, k, g, ki, gi, ch, t, d, n, l, li, j, ł. W wieku tym pojawiają się głoski : s, z, c, dz, a nawet sz, ż, cz, dż. Ogólnie biorąc, mowę dziecka 3-letniego cechuje zmiękczanie głosek s, z, c, dz, sz, ż, cz, dż, które często są wymawiane jako ś, ź, ć, dź, r może być wymawiane jak j lub l, zamiast f występuje ch i odwrotnie.

Wymowa dziecka 4-letniego różni się pod względem dźwiękowym. Utrwalają się takie głoski jak: s, z, c, dz. Dziecko nie powinno już wymawiać ich jak : ś, ć, dź, ź. Pojawia się głoska r, choć jej opóźnienie nie powinno jeszcze niepokoić. Głoski sz, ż, cz, dź dziecko jeszcze zamienia na s, z, c, dz lub ś, ź, ć, dź.

Mowa dziecka 5-letniego jest już w zasadzie zrozumiała. Głoski sz, ż, cz, dż, które pojawiały się w czwartym roku życia, zaczynają się ustalać. Dziecko potrafi je poprawnie powtórzyć, choć w mowie potocznej mogą jeszcze być wymawiane jak s, z, c, dz. Głoska r powinna być wymawiana, ale często pojawia się dopiero w tym okresie.

ania666.jpg

Mowa dzieci 6-letnich powinna już być opanowana pod względem dźwiękowym.

Mówienie jest sprawnością, której trzeba się uczyć, tak jak wszelkich innych sprawności. Jest to możliwe dzięki sukcesywnemu dojrzewaniu różnych organów mowy. Po urodzeniu żaden z tych organów nie jest jeszcze gotowy do swych czynności. Mowa wytwarza się dzięki skoordynowanej aktywności muskulatury języka, warg, gardła, podniebienia, krtani i płuc. Przedstawiony wyżej rozwój mowy postępuje równolegle z rozwojem motoryki narządów artykulacyjnych. Dziecko ćwiczy narządy artykulacyjne poprzez czynności ssania, połykania , żucia. W ten sposób język przygotowuje się do wymowy głosek. Najtrudniejsze głoski sz, ż, cz, dż oraz r wymagają dodatkowych precyzyjnych ruchów, np. uniesienie języka, ruchy wibracyjne. Prawidłowa artykulacja głosek warunkuje rozwój mowy dziecka. Do rozwoju i koordynacji poszczególnych części wchodzących w skład skomplikowanego narządu mowy potrzebny jest pewien okres i aktywne ćwiczenia.

Rozwój mowy nie u wszystkich dzieci przebiega jednakowo: u jednych szybciej, i te dzieci zaczynają mówić wcześniej, u innych zaś wolniej, co przejawia się późniejszymi początkami mowy i wolniejszym przyswajaniem sobie wymowy pewnych głosek. Różna może być kolejność pojawiania się poszczególnych głosek w trakcie rozwoju mowy. Stopień rozwoju mowy w danym momencie zależy od różnych czynników. Do najważniejszych należą psychofizyczny rozwój dziecka oraz wpływ środowiska.

 

Kochane Dzieciaczki! Drodzy Rodzice!


W rozwoju mowy ogromną rolę spełnia środowisko w jakim dziecko się wychowuje, a codzienny kontakt z rodziną i rówieśnikami dostarcza nowych doświadczeń i pozwala nabywać wiele nowych umiejętności językowych. Mowa w dużej mierze wpływa na całokształt rozwoju dziecka, a szczególnie na jego powodzenie w szkole. Daje możliwości komunikacji, stanowi narzędzie w zdobywaniu informacji, pozwala na wyrażanie swoich myśli, własnych opinii i uczuć.
Również w terapii logopedycznej ogromną rolę odgrywają rodzice. Aktywny udział w terapii poprzez kontynuację ćwiczeń w domu jest niezbędnym warunkiem efektywnego korygowania wad wymowy.
W ramach ćwiczeń domowych bardzo ważna jest systematyczność i konsekwencja. Ćwiczenia powinny być prowadzone codziennie i trwać ok.10-15 minut. Dlatego też dzisiaj gorrrrrąco polecam ćwiczenia artykulacyjne w postaci bajki logopedycznej oraz ćwiczenia oddechowe, poprzez własnoręcznie wykonaną pomoc logopedyczną w postaci Sowy. Serdecznie zapraszam do wspólnej zabawy.

 

BAJKA W TERAPII LOGOPEDYCZNEJ

Bajka logopedyczna oprócz tego, że usprawnia narządy mowy dziecka, to również uwrażliwia na różnorodność świata dźwięków, mobilizuje do myślenia i poprawnej werbalizacji, przygotowuje do nauki czytania (poprzez usprawnianie słuchu fonemowego). Bajka logopedyczna to krótka historyjka, której bohaterami może być nasze dziecko, Pan Języczek lub zwierzątka. Może być całkowicie abstrakcyjna lub związana z aktualną sytuacją i wydarzeniami w życiu dziecka. Dorosły może ułożyć ją sam lub zaczerpnąć z literatury. Dzieci słuchając czytanych lub opowiadanych bajek, wykonują ćwiczenia usprawniające narządy mowy, polegające na pokazaniu ruchem języka, warg, żuchwy określonego fragmentu bajki. Ćwiczenia demonstruje dorosły, dlatego musi je sam wcześniej starannie przećwiczyć przed lustrem. Ćwiczenia są wplatane w treść bajki tak, aby dzieci nie odczuły znudzenia i zmęczenia, dlatego też urozmaiceniem są także elementy ruchu i wypowiadane wyrazy dźwiękonaśladowcze.
A oto pierwsza propozycja bajki logopedycznej…. Mam nadzieję, że się Wam spodoba…


Osiołek

Na polanie bardzo smacznie spał sobie osiołek (chrapanie). Gdy nastał ranek, osiołek się zbudził, bardzo szeroko otworzył buzie i ziewał (ziewanie). Nagle poczuł się głodny. Nagrał więc sporo trawy do pyska (otwieranie i zamykanie ust). I dokładnie zaczął żuć (żucie). Po swoim śniadaniu osiołek oblizuje ząbki, żeby były czyste - każdy ząbek po kolei (przesuwamy językiem po zębach). Jedno źdźbło przykleiło mu się do podniebienia, trzeba je koniecznie oderwać (przesuwamy językiem po podniebieniu). Osiołek po swoim jedzeniu biega po polanie (kląskanie). Zmęczony osiołek podchodzi do strumyka i pije wodę (język zwinięty w rurkę). Przed nocnym spaniem osiołek dokładnie myje każdy ząbek (język przesuwamy po wewnętrznej i zewnętrznej ścianie zębów) oraz policzki (język przesuwamy po wewnętrznej stronie policzków).

A teraz obiecana Sowa….
Sowa – zabawka oddechowa
Wydająca odgłosy sowa przygotowana z rolek po papierze toaletowym to bardzo ciekawa zabawka oddechowa. Wystarczy dmuchać przez słomkę, przykryć obiema rękami wyloty rolek po papierze toaletowym, by usłyszeć hukanie sowy. Można modulować sposób dmuchania i uzyskać bardzo realny odgłos wydawany przez sowy.
Materiały: dwie rolki po papierze toaletowym, nożyczki, plastikowa słomka, taśma samoprzylepna, marker, zszywacz biurowy.
1. Z jednej rolki po papierze toaletowym odcinamy 1/3 części – z odciętego fragmentu wycinamy podwójny element na dziób oraz dwa trójkąty na uszy.

 

 1

2. Dziób oraz uszy mocujemy przy pomocy zszywacza, oczy rysujemy czarnym markerem.

 

 2

3.W drugiej rolce wycinamy kwadratowy otwór.

3

 

4. Słomkę spłaszczamy przy pomocy nożyczek.

 4

 

5.Spłaszczoną słomkę przyklejamy tuż przy kwadratowym otworze. Słomka musi być spłaszczona ale jednocześnie mieć niewielką szparkę, którą będzie wpadało powietrze.

 5

6.Zszywaczem łączymy głowę z tułowiem sowy .

6

 

7. Gotowa sowa!

 

7
Aby uzyskać dźwięk pohukiwania sowy należy dokładnie zasłonić obiema rękami boki rolki toaletowej a następnie dmuchać w słomkę.

Tu można obejrzeć filmik, na którym zademonstrowany jest dźwięk wydawany przez sowę.

https://www.youtube.com/watch?v=wm8JBHxtm3c

 

 

 

1anusi.jpg

anusiowe2.jpg

aniki3.jpg

anulki4.jpg

anulki5.jpg

anusiak6.jpg

anula7.jpg

anula8.jpg

Logopeda jest tylko przewodnikiem, który podpowiada, pokazuje, jak pracować,
by osiągnąć efekt. To rodzice są najważniejsi!!!

• rodzice muszą być w stu procentach oddani terapii logopedycznej swojego dziecka i nie liczyć, że jedno spotkanie w tygodniu rozwiąże problem;
• rodzice są specjalistami „od swojego dziecka” i to od Rodziców zależy, jaką relację budują z dzieckiem i jak ją wykorzystują do logopedycznych ćwiczeń domowych;
• rodzice pozostają w obowiązku dopilnowania swojej pociechy w codziennych zadaniach terapeutycznych, by wpływać na skuteczność spotkań logopedycznych.

Jak postępować, aby rozwój mowy Twojego dziecka przebiegał prawidłowo?

• Wypowiedzi osób z najbliższego otoczenia powinny być poprawne. Do dziecka należy mówić powoli, wyraźnie. Należy unikać języka dziecinnego w trakcie rozmowy z dzieckiem.
• W okresie kształtowania mowy dziecko nie powinno kontaktować się z osobami, które mają wady wymowy, ponieważ może taką wymowę naśladować.
• Nie należy gasić naturalnej skłonności dziecka do mówienia obojętnością, cierpką uwagą, lecz słuchać uważnie wypowiedzi, zadawać dodatkowe pytania.
• Nie wolno poprawiać wymowy dziecka, żądać by kilkakrotnie powtarzało dane słowo, zawstydzać, karać za wadliwą wymowę – hamuje to chęć do mówienia, a co za tym idzie, w konsekwencji – dalszy rozwój mowy.
• Wskazane jest częste opowiadanie dziecku bajek, czytanie, wspólne oglądanie filmów i rozmawianie na ich temat. Rodzicu pamiętaj, twoja wymowa jest wzorcem do naśladowania przez twoje dziecko! Zwracaj więc uwagę na to, jak sam mówisz.
• Nie należy zaniedbywać chorób uszu, gdyż nieleczone mogą powodować niedosłuch.
• Jeśli dziecko ma nieprawidłową budowę narządów mowy (rozszczepy warg, podniebienia, wady zgryzu), konieczne jest zapewnienie opieki lekarza specjalisty, gdyż wady te są przyczyną zaburzeń mowy.
• Dziecka leworęcznego nie należy zmuszać do posługiwania się prawą ręką w okresie kształtowania się mowy, może to spowodować niepłynność mowy.
• Nie należy wymagać zbyt wczesnego wymawiania głosek takich jak: sz, ż, cz, dż. r. Dziecko nieprzygotowane pod względem sprawności swoich narządów mownych, nie różnicujące jeszcze słuchowo tych dźwięków może je zniekształcać, wymawiać nieprawidłowo. Tworzymy w ten sposób u dziecka wadliwe nawyki artykulacyjne, trudne do zlikwidowania.
• Jeśli dziecko osiągnęło już wiek, w którym powinno daną głoskę wymawiać, a nie robi tego, zasięgnijmy rady logopedy.

GIMNASTYKA BUZI I JĘZYKA
1.Parsknięcie (naśladowanie konia) - wykonuj je przy zamkniętych wargach i lekko zaciśniętych zębach. To najlepszy rozluźniający aparat mowy przerywnik, więc parsknij sobie po każdej serii ćwiczeń.
2. Kilka razy szeroko otwórz i zamknij usta, układając je w pozycji
poszczególnych samogłosek (najlepiej w kolejności "a", "o", "u", "e", "i", "y".
Na razie rób to bezdźwięcznie. Pamiętaj o parsknięciu.
3. Lekko otwórz usta, dolną szczęką zataczaj w poziomie jak najrówniejsze koła 10 razy w jedną i 10 w drugą stronę (powinieneś wyglądać jak krową przeżuwająca trawę).
4. Podobne okręgi tym razem zataczaj w pionie.
5. Wysuwaj szczękę na przemian daleko do przodu i do tyłu.
6. Zaciśnij zęby, układaj usta na przemian w szeroki uśmiech i wąziutki dziubek.
7. Zaciśnij zęby, ustami stulonymi w dziubek staraj się dotknąć na przemian
ucha lewego i prawego.
8. Zamknij usta. W przestrzeni między wewnętrzną stroną warg i zębami zataczaj
językiem okręgi kilka razy w jedną stronę i kilka w drugą.
9. Otwórz usta. Zataczaj okręgi jak najmocniej wysuniętym językiem, tym razem
po zewnętrznej stronie warg - kilka razy w jedną i drugą stronę.
10. Przy lekko rozchylonych ustach bardzo szybko przeprowadzaj koniuszek języka
z jednego kącika ust w drugi. Ćwiczenie to można wykonywać również baaardzo
powoli (jest wtedy jeszcze trudniejsze).

 WIERSZYKI NA DOBRĄ DYKCJE


BĄK
Spadł bąk na strąk,
a strąk na pąk.
Pękł pąk, pękł strąk,
a bąk się zląkł.


BYCZKI
W trzęsawisku trzeszczą trzciny,
trzmiel trze w Trzciance trzy trzmieliny
a trzy byczki znad Trzebyczki
z trzaskiem trzepią trzy trzewiczki.


BZYK
Bzyczy bzyg znad Bzury
zbzikowane bzdury,
bzyczy bzdury, bzdurstwa bzdurzy
i nad Bzurą w bzach bajdurzy,
bzyczy bzdury, bzdurnie bzyka,
bo zbzikował i ma bzika!


CHRZĄSZCZ
Trzynastego, w Szczebrzeszynie
chrząszcz się zaczął tarzać w trzcinie.
Wszczęli wrzask Szczebrzeszynianie:
- Cóż ma znaczyć to tarzanie?!
Wezwać trzeba by lekarza,
zamiast brzmieć, ten chrząszcz się tarza!
Wszak Szczebrzeszyn z tego słynie,
że w nim zawsze chrząszcz BRZMI w trzcinie!
A chrząszcz odrzekł niezmieszany:
- Przyszedł wreszcie czas na zmiany!
Drzewiej chrząszcze w trzcinie brzmiały,
teraz będą się tarzały.

Oto kilka propozycji zabaw z dzieckiem:

  • Znajdź różnice między obrazkami:

logow.jpg

  • Wskaż myszce drogę do serka

logowmysz.jpg

  • Dokończ rysować sekwencje według wzoru

sekwsencje z.jpg

  • Znajdź takiego bałwanka jak w ramce

bałwanki1222.jpg

ciekawostki logo.jpg

 

 

Wyniki konkursu logopedycznego „ Zabawy i ćwiczenia oddechowe”


              W listopadzie 2019r. w Przedszkolu Publicznym w Kowalewie Pomorskim odbył się konkurs logopedyczny pod hasłem „ Zabawy i ćwiczenia oddechowe”, przeznaczony dla dzieci w wieku 4-7 lat. Był to konkurs o zasięgu wojewódzkim, a jego głównym celem było przygotowanie pomocy logopedycznej do wykonywania ćwiczeń oddechowych. Konkurs cieszył się dużym zainteresowaniem, zarówno ze strony dzieci, nauczycieli, jak i rodziców. Komisja konkursowa oceniała prace pod względem pomysłowości, techniki wykonania oraz zaangażowania w wykonanie pomocy logopedycznej. Poziom przygotowanych prac był bardzo wysoki. Wszystkie były ciekawe, oryginalne, wykonane z dużą starannością. Wszyscy uczestnicy otrzymali pamiątkowe dyplomy i książeczki, a laureaci wspaniałe nagrody rzeczowe.
Zwycięzcami konkursu zostali:
I miejsce- Jagoda Wolska z Przedszkola Samorządowego w Brzozówce
II miejsce- Kacper Szablewski z Przedszkola Publicznego w Kowalewie Pomorskim
II miejsce- Alicja Stefańska z Przedszkola Publicznego nr 2 im. M. Konopnickiej w Golubiu- Dobrzyniu
III miejsce- Marcel Dunajski z Przedszkola Publicznego w Kowalewie Pomorskim
III miejsce- Marika Fryśna z Przedszkola Publicznego nr 2 im. M. Konopnickiej w Golubiu- Dobrzyniu
III miejsce- Adrian Szewczyk z Przedszkola Publicznego w Kowalewie Pomorskim
Wyróżnienia:
Julka Tokarska- z Przedszkola Publicznego w Kowalewie Pomorskim
Marcelina Zalewska – z Niepublicznego Przedszkola „Entliczek- Pentliczek” w Kowalewie Pomorskim
Jakub Topij- ze Szkoły Podstawowej im. J. Korczaka w Wielkim Rychnowie
Wszystkim uczestnikom i laureatom serdecznie gratulujemy i dziękujemy za udział. Już dziś zapraszamy na kolejną edycję konkursu. 

Cienie logopedyczne i żarłoczne pingwiny

 

logo1.jpg

           Drodzy Rodzice, witam Was w nowym roku szkolnym 2019/2020! Wakacje dobiegły końca, czas wrócić do dobrych nawyków- systematycznych, rzetelnych ćwiczeń logopedycznych z Waszym dzieckiem.
           Gratuluję tym, którym podczas letniego wypoczynku, udało się motywować swoje dziecko i choć od czasu do czasu utrwalać z nim ćwiczone głoski!
           Nowym Rodzicom wyjaśnię, a tym z którymi jestem w stałym kontakcie od zeszłego roku- przypomnę, jak wygląda procedura zakwalifikowania się dziecka na zajęcia logopedyczne.
        Rodzicu -jeśli cokolwiek Cię niepokoi, masz jakieś wątpliwości- jesteś mile widziany w gabinecie logopedycznym– chętnie pomogę!
           Pierwsze tygodnie września przeznaczone są na przeprowadzenie przesiewowego badania mowy, podczas którego sprawdzam, czy rozwój mowy Waszych dzieci jest prawidłowy; następnie-u tych dzieci, u których stwierdziłam jakieś nieprawidłowości-opóźnienia, zakłócenia, wady - przeprowadzam pełną diagnozę logopedyczną. Po przeprowadzeniu wszystkich diagnoz-rodzice dzieci zakwalifikowanych na terapię dostaną zgodę na zajęcia, informację z terminem zajęć dziecka.


Na zajęcia potrzebne będą zeszyty (dowolny format, grubość).

Liczę na dobrą współpracę oraz w razie jakichkolwiek pytań, problemów, wątpliwości- zapraszam do gabinetu w przedszkolu- znajdziemy rozwiązanie!

Poniżej przedstawiam godziny mojej pracy.


                                                            Życzę wszystkim udanego roku szkolnego!
                                                           mgr Anna Chmielewicz-Krzyżanowska
                                                                logopeda

ogo222.jpg

logo11111.jpg

logo22222.jpg

Jak zmotywoać dziecko do ćwiczeń logopedycznych?

 - Spróbuj jeszcze raz!
Jeśli próba prawidłowego wyartykułowania głoski kolejny raz kończy się niepowodzebiem, to powiedz: Nic się nie stało, spróbuj jeszcze raz.
- Stosuj zasadę małych kroków.
Krótkie i często powtarzane ćwiczenia skutecznie prowadzą do osiągnięcia poprawy mowy.
-  Bądź uchem dziecka.
Dziecko nie słyszy swoich błędów wymowy. Od Ciebie dowie się, czy wymówiło wyraz prawidłowo, czy nie.
- Nagradzaj dziecko za rezulaty i wysiłek.
Pamiętaj, że dziecko ciążko pracuje, aby nauczyć się nowego sposobu mówienia. Twoja pochwała i docenienie wysiłku są najlepszymi nagrodami i niezwykle skutecznymi motywatorami.
- Dostrzegaj najmniejsze sukcesy.
To ważne, aby zauważyć każdą poprawę w mówieniu. Widząc sukcesy nabiera się chęci do dalszej pracy.
- Koncentruj uwagę.
Ćwiczenia wykonywane z uwagą lepiej i szybciej są utrwalane. Ważna jest koncentracja uwagi nie tylko u dziecka, lecz także u rodziców.
- Nie przerywaj spontanicznych wypowiedzi dziecka poprawianiem błędów.
Nie przyspieszysz w ten sposób osiągnięcia rezultatów w terapii, a możesz zirytować i zniechęcić dziecko do mówienia.
- Nie porównuj dziecka z innymi.
Krytyka, porównywanie i obwinianie dziecka nie pomoże mu w poradzeniu sobie z trudnościami. W ten sposób podcinamy dziecku skrzydła i demotywujemy je.
- Nie zawstydzaj dziecka.
Mówienie: takie duże dziecko, a jeszcze sepleni przynosi duże szkody dla rozwoju psychicznego dziecka.
- Pozwól dziecku popełniać błędy.
To jest nieodłączna część procesu terapeutycznego.
- Nie używaj określeń typu: zawsze i nigdy.
To nieprawda, że Twoje dziecko zawsze popełnia błędy i nigdy niczego nie powiedziało bezbłędnie.
- Chwal nawet za najmniejsze osiągnięcia.
Dziecko powinno wiedzieć,że doceniasz każdy jego wysiłek i widzisz jak się stara, choć całkowity sukces jeszcze przed Wami.
- Terapia logopedyczna to nie czary –mary.
To systematyczna, codzienna praca. To ćwiczenie nowych nawyków artykulacyjnych.
- Baw się dobrze!
Ćwiczenia to Wasz wspólnie spędzany czas przeznaczony na zabawy i budowanie więzi rodzinnej.

 ogo333.jpg

Copyright © 2017. Przedszkole Publiczne w Kowalewie Pomorskim Rights Reserved.